Jak wygląda i jak przygotować się do badania histopatologicznego?

Jak wygląda i jak przygotować się do badania histopatologicznego? post thumbnail image

Badanie histopatologiczne robi się poprzez pobranie materiału od pacjenta, a kolejno dokonanie analizy tego materiału pod mikroskopem. Robione jest celem zdiagnozowania choroby. Używane jest zwłaszcza przy chorobach nowotworowych, dzięki jego bardzo dużej skuteczności – uzyskuje się dzięki niemu informacje o typie raka i poziomu jego złośliwości. Badanie trwa w granicach trzech dni ale na wyniki należy oczekiwać mniej więcej 14 dni.

Co powinniśmy wiedzieć na temat badania histopatologicznego?

Aby zrobić badanie histopatologiczne, trzeba również zrobić biopsję. Pobiera się w niej kawałek tkanki, która została zmieniona od choroby. Metoda jest zależna od miejsca, z którego będzie pobierana. Przeważnie chorzy dostają znieczulenie miejscowe, dzieci natomiast ogólne.

Badanie to pozwala na oszacowanie jaki jest stopień zaawansowania chorób nowotworowych ale również nienowotworowych, takich jak choroby nerek, przewodu pokarmowego lub wątroby.

Co dzieje się z materiałem podczas badania histopatologicznego?

Materiał, który został wzięty wysyłany jest najczęściej do laboratorium, w którym musi być specjalnie przygotowany do badania. Obowiązkowe jest ulokowanie go w 10% roztworze formaliny albo roztworze formaliny w alkoholu etylowym. Później na materiale dokonywane są procesy odwadniania, aby następnie zanurzyć go w płynnej parafinie. Taki parafinowy bloczek może być dodatkowo wystawiony na działanie właściwych procesów barwienia, które pokazują wszystkie struktury komórkowe.

Samo przygotowanie i ocena materiału zajmuje przeważnie do 3 dni – czas ten zależy od rozmiaru próbki. Jeśli chodzi o czas oczekiwania na wynik to może trwać od 7 do 14 dni.

Czy badanie histopatologiczne jest bezpieczne?

Sama biopsja trwa od kilku do kilkunastu minut i zazwyczaj nie wymaga specjalnego przygotowania. W sytuacji wykonywania biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej i biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej pod kontrolą usg lub biopsji gruboigłowej nie trzeba wykonywać trudnego zabiegu i jest ona robiona w warunkach ambulatoryjnych. W kwestii pozostałych biopsji wymagane może być podanie znieczulenia, a więc pacjent powinien być hospitalizowany. Wiele zresztą zależy od miejsca i wielkości zmiany, która ma zostać badana. Dobrze widoczne zmiany skórne wystarczy, że są pobrane podczas znieczulenia miejscowego.
Bardzo rzadko po badaniu pojawiają się jakieś problemy – jest to bardzo bezpieczne. W najgorszym razie może pojawić się krwiak w miejscu, w którym wbita była igła. Jeśli pacjent wie, że ma problemy z krzepnięciem lub reakcje alergiczne na obojętnie jakie leki to powinien powiadomić o tym lekarza, który zajmie się wykonywaniem biopsji.

Powiązane posty